Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 272 858 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Biogramy: Pierwsza rocznica śmierci mec. Z. Krzemińskiego

piątek, 26 marca 2010 6:53


   Doktor praw, adwokat, mecenas Zdzisław Krzemiński zmarł 26 marca 2009 r. W środowisku prawniczym znany jako wybitny adwokat i wielka osobowość, dla działaczy i osób związanych z szeroko pojętym ruchem narodowym ceniony jako nauczyciel i wychowawca młodzieży w duchu narodowo-demokratycznym.

 Dla mnie osobiście mecenas Krzemiński był wzorem człowieka, obywatela i adwoka­ta. Tacy powinni być adwokaci, tacy powinni być ludzie, tacy powinni być narodowcy. Pi­sząc to krótkie wspomnienie, mam nadzieję, że choć w części spłacę swój dług wobec Mece­nasa. Dla osób związanych ze światem praw­niczym warto przypomnieć działalność mece­nasa Krzemińskiego na niwie społecznej i po­litycznej, a osobom związanym z ruchem na­rodowym należy przypomnieć jego wybitne osiągnięcia zawodowe.  

Pokazując, jak ważny dla środowiska praw­niczego był mecenas Krzemiński warto oddać głos jego przedstawicielom, którzy w zawia­domieniach o jego śmierci wyrażali głęboki żal i ubolewanie. Prezes Naczelnej Rady Ad­wokackiej adw. Joanna Agacka-Indecka, prze­wodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego adw. Jerzy Naumann i przewodniczący Wyż­szej Komisji Rewizyjnej adw. Sławomir Ciem­ny wspominali: „Naczelna Rada Adwokacka żegna [...] znakomitego prawnika, autora licz­nych publikacji na temat procedury cywilnej, prawa rodzinnego, ustroju i historii adwoka­tury, w tym komentarza do zasad etyki zawo­du adwokata. Odznaczonego Krzyżem Koman­dorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzy­żem Kawaleryjskim Orderu Odrodzenia Pol­ski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaką sa­morządową „Adwokatura Zasłużonym".

Wie­loletniego działacza samorządu adwokackie­go: w latach 1967-1976 wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej, w latach 1986-1989 czło­nek NRA, w latach 1972-1973 redaktor naczel­ny „Palestry", w latach 1984-1986 przewodni­czący komisji ds. etyki zawodowej przy NRA. Pozostanie zawsze w naszej pamięci". Adwo­kaci skupieni w Kole Adwokatów Seniorów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w War­szawie napisali: „nasz Zmarły Kolega był wy­bitnym cywilistą, bez reszty oddany sprawom samorządu adwokackiego, znakomitym znaw­cą historii adwokatury polskiej, wychowawcą młodzieży, autorem licznych publikacji i ksią­żek. Był filarem działalności naszego Koła. Żył i działał zawsze wierny zawołaniu: Bóg, Honor, Ojczyzna i Sprawiedliwość".  

Z kolei członkowie Kolegium Redakcji oraz redaktor naczelny „Palestry" adw. Stanisław Mikke żegnali na łamach prasy ogólnopol­skiej „wybitnego cywilistę, autora wielu cen­nych opracowań z dziedziny procedury cywil­nej i prawa rodzinnego, pasjonata historii ad­wokatury, którą przybliżał kolejnym poko­leniom adwokackim i społeczeństwu, będąc wykładowcą, autorem i współautorem cen­nych książek, utrwalających pamięć o wybit­nych adwokatach i ich wkładzie w walkę o nie­podległość i budowanie wolnej państwowo­ści. Współtworzył Kodeks Etyki Adwokackiej i opracował doń wiele komentarzy. Przyczynił się do umacniania i budowania naszej zawo­dowej tożsamości. Był wiceprezesem NRA w latach 1967-1976, a latach 1972-1973 redaktor naczelny „Palestry". Od 1986 do 1989 członek NRA. Przez dziesiątki lat do ostatnich dni pu­blikował na łamach „Palestry" ważne artykuły i opracowania. Odszedł adwokat, który adwo­katurze poświęcił całe życie i zapisał piękną, trwałą kartę w jej historii".  

Trudno się jednak zgodzić z tym, że mece­nas Krzemiński poświęcił całe życie tylko ad­wokaturze, ponieważ drugą część życia, nie mniej intensywną poświęcił na działalność społeczną i polityczną, w ramach nurtu na­rodowo-demokratycznego. W 1937 r. wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej, był także dzia­łaczem Stronnictwa Narodowego i żołnierzem Narodowych Sił Zbrojnych. Po wojnie działał w opozycji demokratycznej. Po przemianach w roku 1989 pomagał w odbudowie polskie­go ruchu narodowego, uczestniczył w spotka­niach i zjazdach Młodzieży Wszechpolskiej. Dzielił się swoimi spostrzeżeniami, udzie­lał rad i wskazówek. Pomagał również dzia­łaczom utożsamiającym się z poglądami na­rodowymi w ich pracy zawodowej. W latach 1992-1994 był prezesem Stronnictwa Narodo­wego.

Mec. Krzemiński był wybitnym działa­czem narodowym i pozostał nim do końca ży­cia. Podczas spotkania z działaczami Młodzie­ży Wszechpolskiej w lipcu 2008 r. wspominał swoją młodość i pierwsze kontakty z ideą na­rodowo-demokratyczną. Przypomniał, kiedy to podczas nauki w przedwo­jennym gimnazjum nauczy­ciel od języka polskiego po­wiedział uczniom, że w pol­skiej literaturze należy ko­niecznie przeczytać dwie książki, od deski do deski, a mianowicie „Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza i... „My­śli nowoczesnego Polaka" Ro­mana Dmowskiego. Dlaczego akurat te dwie książki? Po­nieważ są napisane prostym, prawdziwe polskim językiem, który to język zrozumie każ­dy czytelnik. Mecenas Krze­miński kontynuował swój wywód i stwierdził, „przeczytałem «Myśli nowoczesnego Pola­ka» i przyznam się, że od tej pory nie zmieni­łem zdania i od tych kilkudziesięciu lat jestem niepoprawnym endekiem". Następnie dodał: „bądź odważny i rozważny! Dmowski był wro­giem głupiego patriotyzmu".

Mec. Rafał Wiechecki

Źródło: Artukuł ukazał się w kwartalniku Myśl.pl, lato 2009, numer 14


Podziel się
oceń
0
0

Biogramy: Biogram Edwarda Kemnitza - działacza MW, ONR, ZJ , żołnierza NSZ

niedziela, 07 lutego 2010 18:26


Edward  Kemnitz (1907 - 2002)

Urodził się 10 października 1907 roku w Berlinie. Po powrocie do Polski pobierał naukę w gimnazjum im. Św. Stanisława Kostki. W tym okresie wstąpił w szeregi Pogotowia Patriotów Polskich. W roku 1926 podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Działał w Młodzieży Wszechpolskiej, Bratniej Pomocy oraz korporacji akademickiej „Aquilonia". Od roku 1932 kontynuował edukację w elitarnej London School of Economics w Wielkiej Brytanii. Po powrocie do kraju związał się ze środowiskiem warszawskiego ONR. Członek Organizacji Polskiej.

Po delegalizacji ONR- u w lipcu 1934 roku wysłany do obozu odosobnienia w Berezie Kartuskiej. Dwa miesiące później zwolniony. Ponownie podjął pracę w ONR, kierując w jego ramach pionem kupiecko- rzemieślniczym a jednocześnie piastując stanowisko członka Komitetu Wykonawczego.

Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. Po klęsce wrześniowej działał w strukturach Związku Jaszczurczego. Od września 1942 w strukturach Narodowych Sił Zbrojnych. Współpracował  z Radą Pomocy Żydów „Żegota". Po zajęciu Polski przez Armię Czerwoną kontynuował działalność podziemną, pełniąc od kwietnia 1945  funkcję komendanta Okręgu Pomorskiego NSZ. W lipcu 1945 aresztowany i osadzony w więzieniu.. Zwolniony warunkowo w 1956. Z powodu  szykan ze strony UB w roku 1964 wyemigrował do Kanady. Pracował m. in. jako wykładowca w Loyola College w Montrealu. Czynnie zaangażowany w działalność Polonii kanadyjskiej. W roku 1983 odznaczony przez Instytut Yad Vashem tytułem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. Autor wspomnień zatytułowanych „Wspomnienia z pracy politycznej i społecznej w latach 1923- 1956". Zmarł 10 marca 2002 roku w Montrealu. Jacek Misztal

Źródło:  endecja.pl


Podziel się
oceń
0
0

Biogramy: Marian Barański - Prezes Stowarzyszenia Narodowego im. Romana Dmowskiego

piątek, 13 listopada 2009 16:04


   Marian Barański - prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Narodowego im. Romana Dmowskiego.  Urodzony 29 sierpnia  1936r. Rodzice , żołnierze  Narodowych Sił Zbrojnych  na  Wschodnim  Mazowszu. Prawnik. Wyrzucany  z liceum za „reakcyjne „poglądy. W roku  1954 skreślony  z listy studentów  I  roku Wydziału Dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, bez żadnego wyjaśnienia.

   Bierze udział  w wydarzeniach październikowych  1956:  uczestnik wieców  na Uniwersytecie Warszawskim  i na Politechnice  Warszawskiej, w akcji ulotkowej - „ po dwadzieścia groszy  dla Kostka (Rokossowskiego) na podróż  do  Moskwy!". W październiku  1957 r. walczy  z milicją  o „Po prostu" na Placu Konstytucji w  Warszawie. Udział  w konspiracyjnej, narodowej  i antykomunistycznej  Lidze  Narodowo - Demokratycznej, gdzie pełni  funkcje  skarbnika  i  obserwatora  w  podgrupie, z ramienia grupy  zasadniczej . 7 maja  1960 r. zatrzymany  wraz  innymi w pokoju  409 w Akademiku  na Placu  Narutowicza  w  Warszawie, przez  Służbę Bezpieczeństwa, a w roku  następnym skazany  w procesie przy  drzwiach  zamkniętych  na  6 miesięcy  więzienia. W styczniu 1965 r., na ostatnim roku studiów prawniczych  UW  zostaje  aresztowany pod zarzutem  napadu  na Jasnej (przed bankiem na ul. Jasnej  w Warszawie bandyci  zabili konwojenta , a drugiego ciężko ranili i zrabowali  2,5 mln. złotych: wszystko wskazuje na to , ze była  to prowokacja służb tajnych PRL, po to, by pod pozorem poszukiwania sprawców aresztować setki niewygodnych dla władzy Polaków) i przebywa w śledztwie  na ul. Rakowieckiej  w Warszawie przez okres 6 miesięcy. Jest oczywiście zawieszony  w prawach studenta, w sumie w czasie studiów  prawniczych przez trzy lata.

   Następnie, po ukończeniu  studiów , udziela się  w duszpasterstwie  akademickim  przy  kościele  Św. Anny  w Warszawie, gdzie prezentuje stanowisko tradycjonalistyczne oraz  skupia wokół siebie uczestników   podatnych  na ideę  narodową. Utrzymuje żywe  kontakty  z dr  Janem  Piotrem Bogdanowiczem , zamieszkałym w Zakopanem, sądzonym  również  w procesie  LND, żarliwym  obrońcą  ortodoksji  katolickiej . 28 maja  1977 r., tworzy  jawny, ale nielegalny  Polski Komitet Obrony  Życia, Rodziny  i Narodu , złożony początkowo  z 11 osób, w tym  dwóch bydgoskich księży (od roku 1981 Komitet Samoobrony Polskiej). Komitet  domaga się  zniesienia  ustawy  o warunkach dopuszczalności  przerywania  ciąży z 27 kwietnia 1956 r. W tej sprawie  zebrano  ponad  12  tysięcy podpisów,  czyli, jak  podaje  Józef Kossecki , autor  „Geografii opozycji  politycznej  w Polsce w latach  1976-1981"- więcej  niż zebrał  KOR  w tym czasie pod wszystkimi  przedstawionymi  przez siebie petycjami". Komitet wydaje początkowo  Informator (2 numery), a następnie  pismo „Samoobrona Polska"(16 numerów).


   17 stycznia 1989r. rejestruje pierwszą  po roku 1989 r. organizację  narodową o nazwie Stowarzyszenie Narodowe imienia Romana Dmowskiego, a  26 sierpnia tegoż roku wznawia  również po raz  pierwszy  jawną działalność  Stronnictwa  Narodowego (Szczerbiec). Przed  przyłączeniem  Polski do Unii Europejskiej, tworzy  wraz  z Janem Kępińskim , prezesem Stowarzyszenia   Nie ! dla UE , Ośrodek Koordynacyjny  Nie! dla UE , w Warszawie, organizuje demonstracje antyunijne . Jest  również  przeciwnikiem  wstąpienia Polski do NATO  i jako prezes  Stronnictwa Narodowego „Szczerbiec" organizuje manifestację protestacyjną przed Sejmem RP, w przeddzień  przystąpienia Polski do NATO. Posiada zaświadczenie z Instytutu Pamięci Narodowej , że jest pokrzywdzonym .

   Obecnie Marian Barański współtworzy Stowarzyszenie Narodowe im. Romana Dmowskiego; związany jest ze środowiskiem OWP, Komitetem Obrony Wiary i Tradycji Narodowej „Pro Polonia"  i portalem Propolonia.pl.

Za: strona internetowa Stowarzyszenia Narodowego im. Romana Dmowskiego


Podziel się
oceń
1
2

Biogramy: Adam Gmurczyk - Prezes Narodowego Odrodzenia Polski

piątek, 06 listopada 2009 16:16


   Adam Gmurczyk (ur. 1964) z wykształcenia historyk Kościoła. W okresie t.zw. Pierwszej „Solidarności" był jednym z najmłodszych działaczy warszawskiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania. Inicjator powstania środowiska warszawskiej młodzieży licealnej, które w stanie wojennym przybrało nazwę Ruchu Narodowo-Niepodległościowego, później zaś weszło w skład Narodowego Odrodzenia Polski. W tym czasie jest A. Gmurczyk redaktorem niezależnego pisma młodych „Brzask".

 

   W roku 1983, wraz z Bogdanem Byrzykowskim, Adam Gmurczyk wydaje i redaguje pierwsze polskie podziemne pismo narodowe - „Jestem Polakiem". W roku 1985, z ramienia NOP, kieruje Wydawnictwem „Jestem Polakiem", które obok publikacji sygnowanych przez Narodowe Odrodzenie Polski, wspiera i animuje inne inicjatywy o charakterze narodowym.

 

   Również w 1985 r. A. Gmurczyk staje na czele akademickich struktur NOP. Rok później kieruje niezależnym Komitetem Obchodów 50-lecia Ślubowań Jasnogórskich, które zorganizowało pierwsze masowe wystąpienie młodzieży narodowej - kilkuset młodych działaczy narodowo-radykalnych przemaszerowało wówczas ulicami Częstochowy, śpiewami („Hymn Młodych"), ulotkami i sztandarami „budząc upiory nacjonalizmu" - jak pisały podziemne gazetki lewicowe.

 

   W 1987 r. A. Gmurczyk powołuje do życia i kieruje półjawną narodową organizacją studencką Akademicki Klub G. K. Chestertona. Jednocześnie zostaje wybrany na własnej uczelni (Akademia Teologii Katolickiej) przewodniczącym pierwszego Samorządu Studentów. Tuż przed „wyborami kontraktowymi" organizacje akademickie NOP i NZS z ATK organizują strajk przeciwko ugodzie z komunistami - A. Gmurczyk jest członkiem kierownictwa komitetu strajkowego.

 

   W 1988 r. Adam Gmurczyk zostaje wybrany na stanowisko współprzewodniczącego Rady Wykonawczej Narodowego Odrodzenia Polski.

 

   Na mocy zawiązanego w 1989 r. porozumienia, najbardziej aktywne środowiska patriotyczne zdecydowały o stworzeniu wspólnej platformy politycznej - Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Miała to być także odpowiedź na powstające inicjatywy „narodowe", kierowane przez kolaborujących w stanie wojennym z komunistami „polityków". Jednym z pięciu tworzących ZChN środowisk było NOP. Na pierwszym zjeździe tej organizacji, Adam Gmurczyk wybrany został do Rady Naczelnej ZChN. Jednak ze względu na widoczne dryfowanie stronnictwa w kierunku liberalnym, sprzecznym z ideą narodową, członkowie Narodowego Odrodzenia Polski już po kilku miesiącach opuścili jego szeregi.

 

   W roku 1994 r. Gmurczyk wybrany zostaje na przewodniczącego, a w roku 1996 na prezesa NOP, ktorą to funkcję sprawuje do dzisiaj.

 

   Pod koniec 1994 r. Adam Gmurczyk obejmuje funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Szczerbiec", czyniąc zeń „najbardziej kontrowersyjne pismo polityczne III RP", przed którym zmuszona była ostrzegać polityków demoliberalnych m.in. Rada Europy („Raport RE", 1999).

 

   Prezes NOP jest czynny na arenie międzynardowej, należąc do czołówki europejskich polityków narodowych - jest m.in. członkiem ścisłego kierownictwa International Third Position, a także inicjatorem (w roku 2003) powstania European National Front, skupiającego najpoważniejsze partie europejskie partie narodowe. W EFN pełni funkcję członka Rady Politycznej oraz przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego.

 

   Adam Gmurczyk w wyborach 23 września 2001 kandydował do Sejmu z ramienia koalicji Alternatywa Ruch Społeczny, zdobywając 99 głosów. W wyborach uzupełniających do Senatu 11 lipca 2004 zdobył 412 głosów. W wyborach25 września 2005 startując do Sejmu z listy NOP w okręgu lubelskim uzyskał 141 głosów.

   Adam Gmurczyk swoje pasje zawodowe realizuje m.in w ramach Polish Historical Society, Stamford, USA, historycznego ośrodka badawczego, skupiającego „niepoprawnych politycznie" historyków i politologów.

Za: nop.org.pl & wikipedia.pl


Podziel się
oceń
1
0

Licznik odwiedzin:  245 993  

Kalendarz

« listopad »
pn wt śr cz pt sb nd
  0102030405
06070809101112
13141516171819
20212223242526
27282930   

O bloogu




Czołem Wielkiej Polsce!

Witamy na bloogu "Kronika Narodowa".
Bloog w swym zamyśle, ma być czysto informacyjny. Znajdziecie tu relacje z inicjatyw/ akcji praktycznie wszystkich środowisk i organizacji szeroko pojętego Obozu Narodowego. Nie zapomnimy jednak o działalności nacjonalistów spoza granic naszego kraju i artykułach oscylujących wokół tematyki ideologiczno – historycznej.
Jesteśmy otwarci na współpracę z wszystkimi środowiskami narodowymi. Przy czym, z całą stanowczością stwierdzamy, iż nie interesują nas jakiekolwiek antagonizmy organizacyjne... CWP!

Redakcja

ZASADY PRZEDRUKU Z KN: ZASADY PRZEDRUKU - LINK

Kontakt: kronikanarodowa@wp.pl

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Statystyki

Odwiedziny: 245993

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Wiadomości